Rini Wagtmans (1946-2026)

Opmerkelijke feiten

• Klimmer met korte carrière uit Brabant. Haalde twee keer top tien in de Tour.
• Z'n jeugd stond in het teken van extreme armoede, een onveilige thuissituatie en hard werken. Hij groeide op in het Brabantse wielerdorp Sint-Willebrord, was de neef van Wout Wagtmans en de buurman van Wim van Est, beiden wielergrootheden uit de jaren'50. Zijn vader was een zware alcoholist, zijn moeder had vijf kinderen van verschillende vaders en verliet het gezin onverwacht. Al snel ontdekte hij dat er met wielrennen geld te verdienen viel, de koersfiets werd zijn ultieme vlucht uit de ellende.

• Begon zijn professionele wielercarrière in 1968. Zijn debuut luidde een korte, maar uiterst succesvolle en explosieve start in het internationale peloton in. Al in zijn tweede profjaar beleefde hij zijn doorbraak door als derde te eindigen in de Vuelta, waarin hij ook twee etappes won. Datzelfde jaar werd hij bovendien zesde in zijn allereerste Tour de France. Het jaar erop liet hij zien dat zijn eerdere prestaties geen toevalstreffers waren. Hij won zijn eerste Touretappe en eindigde als vijfde in het algemeen klassement van de Tour, vlak achter ploeggenoten en concurrenten van wereldformaat.

• Maakte in zijn beginjaren snel naam als de beste daler van zijn generatie. Hij bereidde zich minutieus voor door Alpenpassen in de winter te verkennen. Bergaf was er niemand anders die kon of durfde wat hij deed. In 1971 reed hij voor het legendarische Molteni-team aan de zijde van Eddy Merckx en droeg hij zelfs één dag de gele trui in de Tour de France, dit tot ongenoegen van z'n kopman. De volgende dag liet hij zich plichtsgetrouw op achterstand rijden.
• Zou na 1970 de top tien niet meer halen in de Tour. In 1971 eindigde hij als 16e en in 1972 als 54e, maar beide keren won hij wel een etappe.

• Hoewel zijn carrière stormachtig en veelbelovend begon, eindigde deze helaas net zo snel. Door een aangeboren hartafwijking was hij gedwongen op slechts 26-jarige leeftijd abrupt te stoppen met wielrennen op topniveau.

• Z'n bijnamen waren "De Witte Duivel" (dankzij zijn angstloze daalkunsten) en "De Witte Bles" (vanwege zijn opvallende witte haarlok). Hij stond bekend als een markante, kleurrijke en wilskrachtige persoonlijkheid met een ongekende overlevingsdrang, gevormd  door zijn harde jeugd vol armoede, hetgeen hij later ook beschreef in zijn biografie "Ongekend, van straatjongen tot ridder".
• Bouwde na het vroege stoppen van z'n wielercarrière een veelzijdige loopbaan op als wielercoach, succesvol zakenman en maatschappelijk betrokken burger. Onder zijn leiding als bondscoach behaalde Nederland grote successen op de weg. Zo coachte hij Gerrie Knetemann en Jan Raas naar de wereldtitel in 1978 en 1979. En speelde hij een hoofdrol in het comité dat in 1978 de Tour naar Nederland en Sint Willebrord haalde. Maar ook richtte hij een sportkledingmerk op, handelde in vastgoed en schopte het zelfs tot ereconsul van Kazachstan. Ook zette hij zich in voor gedetineerden door vrijwilligerswerk te doen in gevangenissen. Hij overleed op 79-jarige leeftijd na een slopende ziekte in 2026 in zijn geliefde geboorteplaats Sint-Willebrord.