Luc Leblanc (1966)

Opmerkelijke feiten

• Klassementsrenner uit Limoges. Haalde drie keer top tien in de Tour en werd Wereldkampioen in 1994. 
• Werd als 11-jarige met z'n broertje Gilles geschept door een dronken automobilist. Z'n broertje overlijdt, Luc ligt korte tijd in coma en breekt zo ongeveer ieder bot in zijn linkerbeen. Om te herstellen en te revalideren begon hij met wielrennen. Dankzij deze intensieve therapeutische training ontdekte hij zijn talent voor de sport. Tijdens zijn vroege jaren in de juniorenteams werd hij ontdekt en intensief begeleid door de legendarische Franse wielrenner Raymond Poulidor, die uit dezelfde regio kwam.
• Gold in zijn eerste jaren als prof (vanaf 1987) als één van de grootste Franse talenten van zijn generatie, die ondanks een fysieke beperking direct indruk maakte in het profpeloton. Hij liet zien dat hij een uitstekende klimmer en ronderenner was.
• Brak door in de Tour 1991 toen hij één dag de gele trui droeg. Een dag later, tijdens de loodzware koninginnenrit (over onder andere de Tourmalet), zakte hij echter door het ijs. Hij verloor twaalf minuten op Miguel Indurain en Claudio Chiappucci, maar wist de schade in de rest van de ronde te beperken en eindigde als 5e in het eindklassement. Hij schonk zijn gele trui later aan zijn mentor, Raymond Poulidor.
• Na wat mindere jaren beleefde hij het beste jaar van zijn carrière in 1994 door de zware bergrit (met aankomst op de Hautacam, waarbij hij in de mist wegreed bij geletruidrager Miguel Indurain) in de Tour te winnen en als vierde te eindigen in het eindklassement. Later werd hij Wereldkampioen op de weg op Sicilië. Het was een zwaar parcours, waarin hij solo over de finish kwam, negen seconden voor de andere klimmers Claudio Chiappucci en z'n land- en ploeggenoot Richard Virenque. 
• Hij was zeer wisselvallig in z'n prestaties. Wellicht had het met z'n jeugdongeluk te maken. De ene dag koerste hij met de besten mee, om een etmaal later nagenoeg niets te kunnen. Zijn ene been was na het ongeluk een paar centimeter korter dan het andere en hij moest zijn hele carrière met aangepaste schoenen en pedalen rijden om het lengteverschil te compenseren.
• Trad in zijn laatste jaar als prof op als woordvoerder van de wielrenners in de Tour de Dopage van 1998. Hij kon de Tour uitrijden, maar bekende later wel epo gebruikt te hebben.
• Kende na zijn actieve carrière een bewogen en bij vlagen zeer moeilijke periode. Werd een tijdje ploegleider, was columnist voor een Frans sportblad en meer dan tien jaar lang wieleranalist en commentator. Later kwam hij in financiële en mentale problemen. In 2023 bracht hij zijn openhartige biografie uit, getiteld "Ik, Lucho: Het belangrijkste is om te blijven leven". Hierin blikt hij niet alleen terug op zijn wielersucces, maar ook op zijn zware jeugdongeval, zijn epo-gebruik en de gitzwarte periode na zijn carrière.