jan krekels (1947)

Opmerkelijke feiten

• Veelzijdige renner uit Sittard.

• Als jonge renner viel Krekels al snel op door zijn enorme talent en snelheid. Hij reed met een enorme aanvalslust, fietste puur op karakter en bezat de hardheid om wedstrijden volledig naar zijn hand te zetten. Zijn absolute doorbraak en het absolute hoogtepunt van zijn amateurcarrière beleefde hij in 1968, waar hij tijdens de Olympische Spelen in Mexico-Stad samen met Fedor den Hertog, René Pijnen en Joop Zoetemelk de gouden medaille op de 100km ploegentijdrit won.

• Niet gek dus dat hij in 1969 prof werd. Hoewel hij aanbiedingen kreeg van grote buitenlandse ploegen, koos hij vanwege de taalbarrière aanvankelijk voor een kleine Nederlands team. Het succes als amateur kon hij als prof echter niet continueren. Op wat incidentele successen na: zo won hij in 1970 de proloog van de prestigieuze rittenkoers Parijs-Nice.
• Won in 1971 de 19e etappe in de Tour en in 1972 won hij twee etappes in de Ruta del Sol en werd hij tevens eerste in het eindklassement. Deze twee uitslagen worden in het algemeen gezien als zijn beste prestaties in zijn profcarrière.

• Beschikte over een enorme motor en kon door zijn grote uithoudingsvermogen op verschillende terreinen goed uit de voeten. Hij kon uitstekend mee in de zware voorjaarsklassiekers. Zo eindigde hij in zijn carrière onder meer als 7de in de Ronde van Vlaanderen en behaalde hij drie keer de top tien in in de Amstel Gold Race. Ook in het destijds zeer populaire criteriumcircuit was hij een gevreesde klant.

• Reed drie keer de Tour de France en eindigde in z'n eerste Tour in 1971 als 50e, ze hoogste eindpositie.

• Bleef tot 1978 actief als professioneel wielrenner en werd, mede door zijn olympische titel, gezien als een van de prominente Limburgse wielrenners uit zijn generatie. Hij had als amateurwielrenner vanwege zijn dominantie de bijnaam "Iwan de Verschrikkelijke", was principieel en nuchter, en nam beslissingen op basis van zijn gevoel en nuchtere verstand.

• Na zijn professionele wielercarrière bouwde hij een succesvol installatiebedrijf op. Later gaf hij aan dat hij dit bedrijf puur zag als een noodzaak om in het dagelijks levensonderhoud te voorzien, terwijl het wielrennen voor hem altijd de plek bleef waar hij echt unieke sportieve prestaties kon leveren.