André Leducq (1904-1980)

Opmerkelijke feiten

• Klassementsrenner én sprinter uit Parijs, tweevoudig Tourwinnaar (1930+1932).

• Bouwde, voordat hij in 1927 professioneel wielrenner werd, al een uiterst succesvolle loopbaan op als amateur. In tegenstelling tot veel tijdgenoten die voor hun sportcarrière een fysiek beroep uitoefenden, lag de focus bij Leducq al op zeer jonge leeftijd volledig op het wielrennen. Zo werd hij in 1924 Wereldkampioen bij de amateurs en won Olympisch goud  in Parijs. Omdat hij nog z'n militaire dienstplicht moest vervullen werd hij pas in 1927 prof. 
• Maakte in zijn eerste profjaar meteen indruk in de Tour door als vierde in het eindklassement te eindigen en direct vier etappes te winnen. Een jaar later won hij Parijs-Roubaix.
• Won voor de eerste keer de Tour in 1930, het allereerste jaar waarin niet met merkenploegen, maar met nationale landenteams werd gereden. Leducq reed voor de ijzersterke Franse selectie. Leducq won, ondanks een zware val in de afdaling van de Galibier en na een verbeten strijd met de Italiaan Learco Guerra en z'n vriend Antonin Magne. Het was de eerste Franse Tourzege in 7 jaar (Henri Pélissier), wat de nodige hernieuwde belangstelling van het Franse publiek wekte.
• Won zijn tweede Tour in 1932 na een dominante wedstrijd waarin hij zes etappes won, de gele trui veroverde in de derde etappe en deze tot het eind in Parijs vasthield.Ook profiteerde hij optimaal van het bonussysteem in dat jaar, waarmee hij 31 minuten aan bonustijd bij elkaar sprokkelde.
• Boekte in totaal 25 Tourritzeges, een record dat jarenlang stand zou houden en pas door Eddy Merckx in 1974 verbroken zou worden. Hij was geen echte klimmer, maar zeer geslepen in de koers. Hij startte negen keer in de Tour en won elke keer minstens één etappe.
• Ook op de baan behoorde hij tot de besten, hij won zo'n 90 baanwedstrijden. In totaal haalde hij 36 profzeges. 
• Was een vrolijke charmeur, en fladderde als een vrije vogel door het leven. Dankzij zijn charisma en innemende persoonlijkheid kon hij rekenen op enorme sympathie bij het publiek en de pers. Hield van het goede leven, feesten en de liefde, wat leidde tot een druk amoureus leven naast de fiets. Maar tegelijk was hij als renner uiterst geslepen, bezat hij een geweldige sprint en wist hij exact wanneer hij zijn krachten moest sparen of demarreren. Hij werd liefkozend "Dédé" genoemd.
• Beëindigde zijn wielerloopbaan in 1939 en ging aan de slag als ploegleider van o.a. de Franse nationale ploeg. Hij bleef de Tour trouw volgen en was tijdens de ronde actief als analist en vertegenwoordiger voor verschillende kranten en mediakanalen. Daarnaast opende na zijn carrière een café-tabac.

• Voor zijn verdiensten en status in de Franse maatschappij werd hij in 1966 benoemd tot ridder in het Erelegioen (Légion d'honneur). Hij overleed in 1980 op 76-jarige leeftijd in Marseille.