Bernard Hinault (1954)

Opmerkelijke feiten

• Klassementsrenner en tijdrijder uit Bretagne. Was na Jacques Anquetil en Eddy Merckx de derde renner die vijf keer de Tour won (1978+1979+1981+1982+1985).
• Was ook drievoudig Giro-winnaar (1980+1982+1985) en tweevoudig Vuelta-winnaar (1978+1983). Won twee keer Giro + Tour en één keer Vuelta + Tour in één seizoen. Hij had in 1980 ook de Tour kunnen winnen, maar viel geblesseerd uit, waardoor Joop Zoetemelk de Tourzege kon opeisen.
• Was één der sterkste en veelzijdigste renners uit de geschiedenis. Hij was de beste tijdrijder van zijn generatie en kon bergop en zelfs in de sprint de specialisten verslaan.
• Won t/m 1983 elke grote ronde waarin hij startte. Pas in 1984, na een langdurige blessure, moest hij in de Tour z'n meerdere erkennen in Laurent Fignon. En in 1986 werd hij tot z'n grote ergenis tweede in de Tour achter z'n ploegmaat Greg Lemond, waardoor hij een zesde Tourzege mistte. In totaal startte hij 13 keer in een grote ronde, won 10 keer, werd 2x tweede en moest één keer opgeven, een unieke prestatie.
• Behaalde in totaal 237 zeges op de weg. Ook in ééndagskoersen was hij sterk. Met name heuvelklassiekers als Luik-Bastenaken-Luik, de Waalse Pijl en de Ronde van Lombardije waren z'n favoriet, hij won ze alle twee keer. Luik-Bastenaken-Luik 1980 werd onder dermate barre weersomstandigheden gereden, dat hij er twee gevoelloze vingers aan overhield. Wel won hij, met 10 minuten voorsprong op de nummer twee.
• Werd Wereldkampioen 1980 in Frankrijk, waar hij ook solo over de finish kwam.
• Z'n bijnaam was "Le Blaireau", hetgeen door Nederlandse sportcommentatoren steevast werd vertaald met "De Das". Dassen zijn slim en veelvraten, en Hinault was dat zeker, maar de Fransen bedoelden echter dat hij een knorrig mens was en dat was nóg dichter bij de waarheid.
• Regeerde in het peloton als een absolute monarch, als een echte "Patron". Dulde geen anarchie en nam het initiatief wanneer hij dat nodig vond. Als echte Breton was hij de belichaming van onverzettelijkheid en leiderschap: een man die niet vroeg om respect, maar het opeiste met de pedalen. Altijd wilde hij de absolute controle behouden, zelfs wanneer hij in zijn latere jaren de jonge Greg LeMond naast zich duldt, bleef hij degene die bepaalde hoe de koers verliep. "Ik koers niet om populair te zijn, ik koers om te winnen. Zolang ik adem, val ik aan”, zo luidde zijn wielermantra. “Als ik de gele trui draag, ben ik de baas van de weg. Wie dat niet accepteert, voelt mijn wiel.”
• Beëindigde in 1986 - amper 32 jaar oud - resoluut z'n carrière in een modderrit in zijn streek in Bretagne. Hij werd veehouder en ging werken voor de ASO, organisator van o.a. de Tour, waarvoor hij jarenlang elke etappe op het podium verscheen als officiële merkambassadeur en ceremoniemeester voor organisator ASO, waarbij hij op het podium niet alleen de prijzen uitreikte, maar soms ook eigenhandig lastige demonstranten verwijderde.